Stacey Rookhuizen is al bijna 14 jaar succesvol ondernemer

Stacey: “Ik was zestien, blond en naïef. Ik las in de kranten dat de inkomsten van de platenmaatschappijen terugliepen door muziekdownloaddiensten als Kazaa en Napster. Daardoor konden de platenmaatschappijen minder investeren in nieuw talent, al het geld ging naar Britney en Madonna. Toen dacht ik: als die grote maatschappijen niets meer doen met nieuw talent, dan begin ik toch een platenlabel!

Platenlabel googelen

Ik ben heel hard gaan roepen dat ik een platenlabel ging opzetten, zonder te weten wat een platenlabel precies deed. Ik heb letterlijk het woord ‘platenlabel’ gegoogeld. En als ik iets niet wist, dan vroeg ik het aan iemand die het wel wist. Op die manier onderneem ik nu, veertien jaar later, nog steeds. Ik bedenk iets, ga hard roepen dat ik dat ga doen en gaandeweg ontdek ik hoe het in elkaar steekt. Ik denk dat dat de kern van mijn ondernemerschap is: gewoon beginnen.

Negativiteit omzetten in kracht

Toen ik als zestienjarige Stacey Records begon waren er heel veel mensen die mij half uitlachten en zeiden dat het me niet zou lukken. Dat gaf mij juist extra motivatie. Hoe meer mensen zeiden dat ik het niet kon, hoe meer kracht en energie ik kreeg. Als ondernemer is het belangrijk negativiteit om te zetten in kracht.

Postbode

Het eerste wat ik deed toen ik met het label begon, was een visitekaartje maken. Ik dacht: als ik een visitekaartje heb, dan heb ik in ieder geval iets. Ik was handig met computers dus maakte zelf een website en regelde op een muziekwebsite een interviewtje voor mezelf. Ik vertelde dat ik een label ging starten en dat bandjes demo’s in konden sturen. Vervolgens wist onze postbode niet wat hem overkwam: hij moest iedere dag pakketjes afleveren. Toen wist ik zeker dat ik met iets goeds bezig was.

Knikkende knieën

Het heeft wel een tijdje geduurd voor ik serieus werd genomen als ondernemer. Het helpt trouwens om jezelf ook niet te serieus te nemen. Ik was een eenmanszaakje met stagiaires die ouder waren dan ikzelf. Gelukkig kreeg ik hulp van Arjen Lubach, die werkte toen bij een radiozender en vertelde me wanneer ik waar moest zijn om mijn nummers op de radio gedraaid te krijgen. Zo belandde ik met knikkende knieën voor mensen als Rob Stenders en Giel Beelen. Uiteindelijk lukte het me om mijn artiesten op de radio gedraaid te krijgen en vanaf dat moment namen mensen me serieus.

Bombilate

Op dit moment ben ik bezig een nieuw bedrijf op te zetten: Bombilate. Hiermee wil ik branded videocontent gaan maken. Geen commercials, ik haat commercials. Maar video’s die een van de g’s hebben: grof, grappig of geil, zodat mensen ze op social media gaan delen. Het idee is ontstaan toen ik als programmaontwikkelaar bij Talpa werkte. Als je een programma ontwikkelt, gaan andere mensen vervolgens aan de haal met de uitvoering. Terwijl ik het van A tot Z voor het zeggen wil hebben. Mijn focus ligt nu volledig op Bombilate en de eerste gesprekken zijn hoopvol.

Valkuil

Ik heb ook nog een webshop, 3.14 Stacey’s Silver, met door mij ontworpen sieraden. Maar daar gaat nu niet meer al mijn tijd in zitten. Die webshop loopt wel en af en toe ontwerp ik iets. Dat is trouwens mijn grootste valkuil als ondernemer: ik raak snel verveeld. Ik vind het soms moeilijk de discipline op te brengen om mezelf aan het werk te zetten. Ik vind het geweldig om een nieuw project te starten, maar als het eenmaal staat vind ik het minder interessant.

Schijt!

De belangrijkste tip die ik startende ondernemers mee kan geven is: gewoon beginnen. Je kunt alleen maar starten door te starten, angst demotiveert. Ik heb een woord om daar mee om te gaan: schijt. Misschien niet het meest nette woord, maar het spookt vaak door mijn hoofd. Als ik twijfel of ik iets moet doen dan denk ik ‘schijt!’. Dat woord is voor mij wat ‘tsjakka!’ voor Emiel Ratelband is.

Als ik dood ben

Ik verwacht dat mijn carrière nog allerlei kanten op gaat schieten, maar er is een rode draad: ik doe wat ik leuk vind. Ik ga alles uitvoeren waar ik in geloof. Want mijn ergste nachtmerrie is dat er, als ik over 120 jaar doodga, mensen om mijn graf staan die zeggen: ‘Wat jammer dat ze er niet meer is, want die Stacey had nog zo veel ideeën.’”

En hoe zit het bij jou? Heb jij ook nog ongerealiseerde ideeën?  Schrijf je dan in voor de gratis Academy en laat ons je helpen om ze werkelijkheid te maken!

Schrijf je dan in voor de Academy!